2020ko Nekazaritza Zentsurako, abeltzaintza ekologikoak nekazaritzako ustiategiko animalia-buruak aipatzen ditu, 834/2007 (EE) Erregelamenduan eta 2018/848 (EB) Erregelamenduan, edo, hala badagokio, legeria berrienean zehaztutako arau eta erregela jakin batzuekin bat datozen nekazaritzako eta abeltzaintzako praktikak aplikatzen zaizkienak. Horietan, ekoizpen ekologikoari aplika dakizkiokeen arau nazionalak erabiltzen dira, baita bihurketa-aldian ere.

Kontseiluaren 834/2007 (EE) Erregelamenduak ezartzen du, normalean, ustiategi bateko animalia-ekoizpen guztia ekoizpen ekologikoari buruzko arauen arabera hazi behar dela. Hala ere, baldintza espezifikoen arabera, ustiategi bat argi eta garbi bereizitako unitateetan bana daiteke, eta unitate horiek ez dira denak ekoizpen ekologiko txikiarekin kudeatzen.

Animaliei dagokienez, espezie desberdinak egon daitezke tartean. Operadoreak unitate ekologikoetan erabilitako edo ekoitzitako animaliak eta produktuak unitate ez-ekologikoetatik bereizita mantendu beharko ditu, eta bereizketa hori erakusteko erregistro egokiak izan beharko ditu.

Animalia-ekoizpena bihurketa-prozesuan egon daiteke eta Kontseiluaren 834/2007 (EE) Erregelamenduko oinarrizko baldintzak bete ditzake, baina guztiz bateragarriak izan daitezen, ekologiko bihurtu behar dira.

Azienda ekologikoko espezie hauek sartzen dira: behiak, esne-behiak eta esne ez direnak, bufaloak, ardiak, ahuntzak, txerriak, eskortako hegaztiak, gizentzeko oilaskoak, oilo erruleak eta eskortako gainerako hegaztiak.