Euskal AEko hogei eskualdeetan industria-sektorearen aldagai nagusienetakoak lortzeko, area txikien ereduetan oinarritutako metodologia aitzindaria aplikatzen du Eustatek.

Lurralde historikoa baino txikiagoak diren agregazio-mailentzako estatistika-datuak lortzeko aukera ematen du metodologia berri eta konplexu horrek. Izan ere, eskuarki maila horietarako definitzen dira estatistika-eragiketen laginak. Horrela, azken urteotan hainbat gizarte-eragilek planteatutako datu desagregatuen estatistika-eskari gero eta handiagoari erantzun nahi zaio.

Euskadiko industriaren eskualdekako datuen 2003rako estimazioan azpimarratzekoa da Bilbo Handiak (%25,4) hartu zuela industriako balio erantsiaren laurden bat. Arabako Lautada (%13,2) eta Donostia-San Sebastián (%11,9) eskualdeak kokatu ziren jarraian. Hiru eskualde horiek Euskal AEko industriako balio erantsiaren erdia baino gehixeago (%50,5) ekarri zuten 2003an, eta %50,4 2002an. Industriako enplegatuei dagokienez, hiru eskualde horiek Euskal AEko industriako langileen %47,7 enplegatu zuten.

Durangaldeak, Deba Garaiak eta Kantauri Arabarrak Euskal AEko industriako balio erantsiaren %18,8 ekarri zuten eta sektore horretako langileen %19,6 okupatu zituzten. Beraz, industriaren %69,3 Euskadiko hogei eskualdeetatik seitan kontzentratu zen. Hala ere, kontzentrazio-dispertsio fenomeno horrek alde handiak ageri ditu lurralde batetik bestera.

Esaterako Arabako lurralde historikoan, industriako balio erantsiaren ia bi herenak (%64,2) Arabako Lautadan kontzentratu ziren, baina Arabako Mendialdean %0,5 besterik ez. Lurralde horretako gainerako lau eskualdeek Kantauri Arabarraren %13,9 eta Arabako Ibarren %3,9 arteko industriako balio erantsia izan zuten.

Industriaren eskualdekako kontzentrazioaren eragina handia da Bizkaian ere. Lurraldeko industria-jardueraren %81,0 bi eskualdetan metatu zen: Bilbo Handian (%61,0) eta Durangaldean (%20,0). Bestalde, Enkartazioak apenas heldu ziren %2,8ra. Industriako pisu handieneko hirugarren eskualdea Arratia-Nerbioi izan zen, lurralde horretako industriako balio erantsiaren %4,7rekin.

Gipuzkoan, ostera, kontzentrazioa txikiagoa da eta eskualdeen arteko oreka neurritsuagoa, gainerako lurraldeetan baino. Industriaren erdia bi eskualdetan kontzentratu zen: Donostia-Sansebastianen (%31,4) eta Deba Beherean (%20,0), baina era berean badira esaterako Goerri eta Urola Kosta eskualdeak, industriako lurralde-pisu erlatiboaren %13,5ekin eta %12,2kin, hurrenez hurren. Bestalde, Gipuzkoako industrian pisu txikieneko eskualdea Bidasoa Behera dugu, baina hala ere lurraldeko industriaren %4,6 hartu zuen, Arabako Mendialdearen %0,5 eta Enkartazioetako %2,8ren aldean.

Euskal AEko industriak %2,8ko hazkunde nominala izan zuen 2003an eta batez besteko hazkunde hori gainditu egin zuten hainbat eskualdek: Araban, Arabako Ibarrek (%18,2), Errioxa Arabarrak (%11,3) eta Arabako Lautadak (%3,2); Bizkaian, Markina-Ondarroak (%12,1), Gernika-Ondarroak (%10,3) eta Bilbo Handiak (%4,2); Gipuzkoan, Bidasoa Behereak (%5,9), Tolosak (%4,9), Goierrik (%4,1) eta Urola Kostak (%3,2).

2003an enplegatutako langileen bilakaerari dagokionez, Arabako eskualde guztiek profil positiboa izan zuten, Arabako Mendialdeak izan ezik. Bizkaian bi eskualdek bakarrik (Arratia-Nerbioi eta Plentzia-Mungia) egin zuten atzera industriako enpleguan, eta beste guztiek handitu egin zuten industria-okupazioa. Gipuzkoan, berriz, Deba Goiena izan zen industriako langileak gutxitu zituen eskualde bakarra, gainerako seiak gehitu egin baitzituzten.